Tekeningen en tekst

after a few beers
"how much for the bear?"
" i think he'll do his best
if you will ever ask"

singing bear
when you're not  there
singing bear
when you don't dare

after a few bears
"how much for the  beer?"
"i think you need a rest
'till you are ready to ask

singing bear
when you don't care
singing bear
when  you are there
polaris, als zij de zon en ik de maan 
is alles wat we  van elkaar
weerkaatsen in jou even waar

soms keert het zich om
dan ben jij de zon
dan sta ik bovenaan
en geef jouw blik aan haar

maar als de zon de maan is
en onze blik polaar is
dan weet ik dat het daar is 
waar het het liefste is, polaris

vals plat je

roept me naar je vlakte je

scheert me over je kam je
keert me naar je wang je

duwt me over je kant je
zet me naar je hand je
brengt me op je gedachte je
betrapt me je
betrapt me
je

springt me uit je ban je
legt me langs je lat je
slaat me om je arm je
had me je
had me
je

Landloopster aan Zeepoolster
mijn lichaam wordt waterig
ik sijpel tussen me door
arm door borst door hoofd
de enige lijn
ik sta er vlak bij
of val in iets
onzichtbaars daarachter
ik kan niet over me lopen
en uit de lucht
praat het in losse druppels
ik regen en in de val is niets
geen verhaal geen toon
vol van je
verspreid in de liters
kan ik je niet uitspugen
alles om me heen vloeit naar me
de woorden
de gedachten
zijn van het water
jij bent van het
water in mij
ik verval
gelijk aan water overal
geef me er niet aan
geef me iets uit de wereld
een glas vol
drink op
kom nergens aan
bedaar, kalm aan
gun je de zon
een teken van licht kind
maar waar
ik denk aan de grote vis
zeeloopster die ik niet ken
lijnt daarginds
ze is bij je en ik mis
in deze stroom
een mouw

Illustraties en collage
Geen stemmen rond dit uur nu
U zijt een nette buurt U
Ik hoor het allemaal over straat waaien
De blikken
De zakken
De takken
De dozen
Wijven, kinderen idioten
Van jou, van mij
Iedereen blij
Kom je bij me binnen knagen
Zonder het te vragen
Stop ik wat staal in het gat dat je maakte
Met je scherpe tanden onder je verraderlijk zachte neus
Schrobben met dat ijzeren gordijn maakt toch alleen maar krassen op de vloer
Geprevel, gebrabbel in mijn hok
Ik herhaal me hierbinnen maar dat hoor jij niet te horen
Het zou de ruis op straat van de voortgeblazen echte dingen onvolwaardig vervangen
Door wie ik me in gedachte laat bespelen
Wetend waar ik jou je klappen uit laat delen
Wacht ik tot je valt uit het plafond
Door je eigen geknaagde gat